De held van station Friedrichstrasse

Een geweldig, grappig en ontroerend verhaal over een videotheekeigenaar die per ongeluk een held wordt, over hoe leugens een eigen leven gaan leiden en de geschiedenis herschreven wordt.

Samenvatting

Wanneer de niet zo succesvolle videotheekeigenaar Michael Hartung bezoek krijgt van een journalist verandert zijn leven op slag. Uit Stasi-rapporten zou blijken dat Michael in 1983 als seinwachter verantwoordelijk moet zijn geweest voor een spectaculaire massavlucht uit de ddr, waarbij 127 mensen via station Friedrichstrasse in het Westen terechtkwamen. Michael ontkent aanvankelijk, maar na een behoorlijke vergoeding en een paar biertjes is hij bereid om het verhaal te bevestigen. Hij is tenslotte nog nooit belangrijk geweest, nog nooit een held. Niet veel later voelt het leven, met alle media-aandacht, een boekcontract en een verfilming, als een droom. Maar dan ontmoet hij Paula die als klein meisje in die trein zat. De twee worden verliefd en Michael moet kiezen tussen de liefde of de leugen.

Specificaties

Specificaties

ISBN: 9789056727246
NUR: 302
Type: Paperback
Auteur(s): Maxim Leo
Vertaler: Jeannet Dekker
Prijs: 23,99
Aantal pagina's: 256
Uitgever: Signatuur
Verschijningsdatum: 20-09-2022

Specificaties

ISBN: 9789044934144
NUR: 302
Type: E-book
Auteur(s): Maxim Leo
Vertaler: Jeannet Dekker
Prijs: 12,99
Aantal pagina's: 256
Uitgever: Signatuur
Verschijningsdatum: 20-09-2022

Specificaties

ISBN: 9789046176955
NUR: 302
Type: Luisterboek
Auteur(s): Maxim Leo
Vertaler: Jeannet Dekker
Voorlezer: Bart Oomen
Prijs: 15,99
Duur: 7 uur en 39 minuten
Uitgever: Signatuur
Verschijningsdatum: 22-09-2022

Leesfragment

1

Er streek een vlieg neer op Hartungs arm, waardoor hij opschrok uit zijn gedachten. Of nou ja, gedachten. Het was eerder een soort wakker coma, zo eentje waarin hij soms belandde wanneer hij achter de toonbank zat te wachten. Of nou ja, te wachten. Wachten zou betekenen dat hij er nog op rekende dat er vandaag iets in zijn zaak ging gebeuren. De waarheid luidde dat hij helemaal nergens meer op rekende. Hartung kon urenlang blijven zitten, omringd door het zalige niets.
Beate, die tegenover hem woonde en één keer in de week een romantische film kwam lenen, had hem kortgeleden over een meditatiecursus verteld. Als hij het goed had begrepen, was het bij mediteren de bedoeling dat je je gedachten losliet, dat je die nakeek alsof ze een langsrijdende tram waren. Naar het scheen betaalden de mensen heel veel geld voor dat tramgevoel. En de meesten lukt het niet, had Beate gezegd, omdat het zo ontzettend moeilijk is.
Ik moest maar meditatiegoeroe worden, dacht Hartung. Gedachten loslaten, dat kon hij als geen ander. Er was misschien wel niets waarin hij zo goed was. Hij had geen flauw idee hoe hij dat klaarspeelde, het gebeurde gewoon. En eerlijk gezegd was hij daardoor tot nu toe alleen maar in de problemen gekomen.
De vlieg glansde blauw en groen, Hartung voelde de pootjes op zijn huid. Hij keek op de klok, het was tien voor zes, buiten was het al donker. In de winkel stonden twee oude staande lampen die de kleine ruimte in een schemerig licht dompelden. Dat met die lampen was een idee van Beate geweest, die vond dat een videotheek er als een woonkamer uit moest zien, gezellig en een beetje rommelig. Tja, rommelig was het zeker, maar of het ook gezellig was, dat waagde Hartung te betwijfelen. Zijn blik viel op het opbollende linoleum en op de IKEA-rekken waarvan het fineer losliet.

Gerelateerde artikelen