De gelukkigste man ter wereld

Een Holocaustoverlevende deelt hoe hij in die donkere periode dankbaarheid, goedheid en hoop vond

In De gelukkigste man ter wereld deelt Eddie Jaku hoe hij dankbaarheid, goedheid en hoop vond in de donksterste tijden.

Samenvatting

De 100-jarige Eddie Jaku groeide op als Joodse jongen in Leipzig, Duitsland. Hij was trots op Duitsland, maar dat veranderde allemaal in november 1938 toen hij werd mishandeld, gearresteerd en naar een concentratiekamp werd gebracht. Hij maakte verschrikkelijke horrorpraktijken mee in Buchenwald, Auschwitz en in een dodenmars. Hij verloor familie, vrienden en zijn vaderland. Eddie overleefde de oorlog en besloot hulde te brengen aan de slachtoffers door zijn verhaal te vertellen, zijn wijsheden te delen en zijn beste leven te leiden. Hij beloofde zichzelf elke dag te glimlachen en zegt de meest gelukkige man ter wereld te zijn. Deze krachtige, hartverscheurende en hoopvolle memoir laat zien hoe je geluk kunt vinden, zelfs in de donkerste tijden.

Specificaties

Specificaties

ISBN: 9789400513860
NUR: 770
Type: Paperback
Auteur(s): Eddie Jaku
Prijs: 20,99
Aantal pagina's: 224
Uitgever: Lev.
Verschijningsdatum: 07-04-2021

Specificaties

ISBN: 9789044932867
NUR: 770
Type: E-book
Auteur(s): Eddie Jaku
Vertaler: Edzard Krol
Prijs: 11,99
Aantal pagina's: 220
Uitgever: Lev.
Verschijningsdatum: 07-04-2021

Specificaties

ISBN: 9789046175187
NUR: 770
Type: Luisterboek
Auteur(s): Eddie Jaku
Voorlezer: Wilbert Gieske
Prijs: 13,99
Uitgever: Lev
Verschijningsdatum: 22-04-2021

Leesfragment

Twee fragmenten uit het boek

1.

“Ik wist in die tijd niet wat Auschwitz was. Hoe had ik dat kunnen weten? Hoe had iemand van ons kunnen weten dat zoiets ook maar bestond? Maar ik begreep genoeg van de nazi’s om te weten dat ik niet naar een van hun kampen kon terugkeren. Toen ik me daar op verhoudingsgewijs veilige Franse bodem bevond, op een Frans perron, met Franse bewakers en Franse mecaniciens, besloot ik te ontsnappen.

Door mijn opleiding wist ik dat de mecanicien op elk Frans treinstation een gereedschapskistje had met een schroevendraaier en schroefsleutel. Zodra de bewakers afgeleid werden, stal ik die en verstopte ze in mijn jas. Ik liep naar de treinmachinist en vroeg hem in het Frans hoe lang het zou duren voordat de trein de grens naar Duitsland zou passeren. Dat zou na negen uur gebeuren. Ik had negen uur de tijd om te ontsnappen, daarna zou ik er niet meer op kunnen hopen vrij te komen.”

2.

“‘Deze kant op,’ zei Mengele, wijzend op mij. ‘Die kant op,’ zei hij tegen mijn vader, de andere kant op wijzend, naar een vrachtwagen die vol gevangenen werd geladen. Ik wilde niet van mijn vader worden gescheiden, dus glipte ik van de ene rij naar de andere en liep achter hem aan. Ik was bijna bij de vrachtwagen toen een van de knechten die bij Mengele op wacht had gestaan mij zag.

‘Hé!’ zei hij. ‘Hij heeft toch gezegd dat jij die kant op moest?’ Hij wees naar de ingang van Auschwitz. ‘Jij gaat die vrachtwagen niet in.’ ‘Warum nicht?’ vroeg ik. De knecht vertelde dat mijn vader met de vrachtwagen zou gaan omdat hij oud was en dat ik zou lopen. Dat was een redelijke verklaring, dus vroeg ik niet door. Maar als ik die vrachtwagen in was gegaan, zou ik zijn vermoord.”

Gerelateerde artikelen

Zomerlezen

Speciaal voor jouw vakantie hebben wij een niet…

Blog
Lees meer

Geniet van de herfst

HERFST. De bladeren van de bomen kleuren in allerlei prachtige…

Nieuws
Lees meer