Ada’s plek

Een verrassende en prikkelende roman over wat het betekent om vrouw te zijn door de eeuwen heen. In de traditie van Yaa Gyasi, Annie Proulx en Virginia Woolf.

Samenvatting

Ada is niet één, maar vele vrouwen. Ze is een moeder aan de Goudkust in 1459 die haar pasgeboren baby een gouden parelarmband geeft. De armband zal het lot van andere Ada’s door de eeuwen heen bepalen. In 1848 als ze een buitenechtelijke relatie krijgt met Charles Dickens. In 1945 als ze tot prostitutie wordt gedwongen in een concentratiekamp. En in hedendaags Berlijn als ze zwanger is, een woning probeert te vinden en de armband opduikt bij een tentoonstelling.

Met beeldende taal, grote verbeeldingskracht en humor laat Sharon Dodua Otoo zien wat het betekent om een vrouw te zijn door de eeuwen heen.

Specificaties

Specificaties

ISBN: 9789056727093
NUR: 302
Type: Paperback
Auteur(s): Sharon Dodua Otoo
Vertaler: Kris Lauwerys, Isabelle Schoepen
Prijs: 22,99
Aantal pagina's: 272
Uitgever: Signatuur
Verschijningsdatum: 22-03-2022

Specificaties

ISBN: 9789044933468
NUR: 302
Type: E-book
Auteur(s): Sharon Dodua Otoo
Vertaler: Kris Lauwerys, Isabelle Schoepen
Prijs: 14,99
Aantal pagina's: 272
Uitgever: Signatuur
Verschijningsdatum: 22-03-2022

Specificaties

ISBN: 9789046175903
NUR: 302
Type: Luisterboek
Auteur(s): Sharon Dodua Otoo
Vertaler: Kris Lauwerys, Isabelle Schoepen
Voorlezer: Joy Wielkens
Prijs: 15,99
Duur: 8 uur en 19 minuten
Uitgever: Signatuur
Verschijningsdatum: 07-04-2022

Leesfragment

Ada

Totope, maart 1459

In de langste nacht van het jaar kleefde er bloed aan mijn voorhoofd, en mijn baby stierf. Eindelijk. Toen hij alleen nog maar zachtjes kon kermen, aaide Naa Lamiley over zijn wang. Mooi, dacht ik, dat dat zijn laatste herinnering zal zijn. Ze lag vlak naast hem, het kind tussen ons beiden in, en haar hoofd rustte tegen dat van mij. Naa Lamileys ogen glansden toen ze me verzekerde dat het niet meer al te lang zou duren, ‘zo God het wil’. Ze fluisterde, vooral omdat onze moeders allemaal aan het andere eind van de kamer sliepen, maar Naa Lamileys stem zou het sowieso hebben begeven. Samen hadden we de afgelopen drie nachten aan de zijde van mijn baby gebeden en gehuild. Ik hoorde haar amper en verstond haar nog minder. Terwijl ze hem aaide, had ze me aangekeken alsof ze verwonderd was over mijn irritatie, hoewel de zin ‘Wat weet jij daarvan?’ niet over mijn lippen was gekomen. In een sowieso ondraaglijke situatie was dit een bijzonder vreemd moment. Naa Lamiley wist altíjd alles. Ik wilde op dit moment waarop het letterlijk om mijn eigen vlees en bloed ging niet weer zo’n onwetende indruk maken. De noodoplossing: aan mijn voorhoofd krabben. Krabben en daarbij vergeten dat ik bloed onder mijn nagels had.
De paar kaarsen die Naa Lamiley had weten te vinden en naast de deuropening had gezet flakkerden.
‘Zo is het toch ook bij Kofi gegaan,’ fluisterde ze zacht, alsof ze mijn zoon niet wilde storen bij het sterven. Schande over mij. Dat was niet eens zo lang geleden. De stilte die daarop volgde, die vooral aan mijn schaamte en haar medelijden toe te schrijven was, begeleidde ons door zijn laatste martelende ademhalingen. De kaarsen huilden.

Gerelateerde artikelen

De brieven van Rebecca West

Rebecca West gaf haar omvangrijke collectie brieven gaf ze aan het archief van Yale in bewaring. Lees haar brieven aan George Orwell, Ingrid Bergman, George Bernard Shaw en Arthur Schlesinger jr.

Blog
Lees meer

6 boekentips: romans van Zwarte auteurs

Met Black History Month staat februari jaarlijks in het teken van de Zwarte geschiedenis. Wij geven 6 tips voor romans van Zwarte auteurs

Blog
Lees meer

5x literatuur voor 2022 waar je niet op kunt wachten

Een nieuw jaar is een goed moment om vooruit te kijken en nieuwe leesplannen te maken. Wij hebben de vijf grootste titels die je binnenkort kunt verwachten alvast voor je op een rijtje gezet.

Blog
Lees meer