‘Ik zal leven!’

13 februari 2017

Ik heb een opleiding gevolgd tot chirurgisch oncoloog aan de universiteit van Wenen in Oostenrijk. Al drieëndertig jaar ben ik werkzaam als kankerspecialist. Als chirurg heb ik duizenden patiënten gehad die me smeekten om de kanker uit hen te snijden. ‘Snij het weg, ik wil geen kanker in me hebben!’ Ik heb slechts een handvol patiënten gehad zoals Sophie Sabbage.
Zij valt op, want op de dag dat ze te horen kreeg dat ze kanker had, begon ze aan een verkenningsproces in plaats van compleet in paniek te raken. Sophie accepteerde dat de dood een natuurlijk onderdeel is van de levenscyclus en dat het geen tragedie is.
Door de angel uit het sterven te halen maakte ze haar energie vrij om zich te richten op het leven. Door deze eenvoudige waarheid leefde ze op. De echte tragedie in het leven is als je een leven leidt waarbij je vol angst zit en slecht functioneert, in plaats van elk moment vreugdevol en liefdevol te beleven. Elke dag is een kostbaar geschenk van God, en Sophie ontdekte geheimen die leidden tot een algemeen welzijn in haar lichaam, geest en ziel. In dit boek deelt ze haar manieren om toegang te krijgen tot de mogelijkheid het leven ten volle te leven ondanks, of misschien zelfs wel dankzij, het feit dat je kanker hebt.

Viktor Frankl, die professor was aan mijn alma mater, de universiteit van Wenen, leerde ons één zeer belangrijke waarheid. Hij was de beoogde opvolger van Sigmund Freud als hoofd van de faculteit psychiatrie. Tragisch genoeg kreeg hij nooit de kans om deze positie te vervullen. Hij was Joods, en toen Hitler aan de macht kwam, werden al zijn titels en bezittingen van hem afgepakt en werd hij opgesloten in Auschwitz. Hoewel hij zijn hele familie verloor in het concentratiekamp, dwong hij zichzelf om te leven. Hij zag een bedoeling in zijn lijden. Na de oorlog leefde hij nog vele jaren en bracht hij mensen deze essentiële waarheid bij. Hij vertelde dat je niet altijd je omstandigheden kunt uitkiezen, maar je kunt wel je houding en je reactie erop bepalen. Sophie, wier eigen mentor een student van Frankl was, heeft ervoor gekozen om op deze zinvolle manier te leven. Haar houding is aanstekelijk.

Jaren geleden had ik een andere patiënt met dezelfde houding als die van Sophie. Hij kwam in 1986 vanuit Londen naar het Oasis of Hope-ziekenhuis in Mexico voor een behandeling. Hij had te horen gekregen dat hij longkanker had en dat die was uitgezaaid naar zijn ruggengraat en lever. Zijn oncoloog in Harley Street gaf hem slechts drie maanden. Hij accepteerde deze
sombere prognose niet. Hij verkoos een alternatieve kankerbehandeling in mijn ziekenhuis. Toen hij arriveerde, werd hij op een brancard het ziekenhuis in gereden, omdat de tumoren op de zenuwen in zijn rug drukten en hij daardoor verlamd was.
Ik zal nooit vergeten hoe hij ieder van ons aankeek en zei: ‘Ik zal leven!’ Hij was er zo van overtuigd, dat zijn lichaam hem geloofde. In slechts twee weken waren de tumoren zozeer gekrompen dat zijn tijdelijke verlamming was verdwenen. Hij liep op eigen kracht het ziekenhuis uit. Na een aantal vervolgbezoeken was de kanker geheel in remissie. Dertig jaar later leeft hij nog steeds en is hij kankervrij! Toen hij te maken kreeg met de dreiging van kanker, verspilde hij geen tijd aan zich zorgen maken. Hij bekeek waar zijn prioriteiten lagen en nam zich voor om het bij te leggen met zijn kinderen, van wie hij vervreemd was geraakt. De relaties met zijn familieleden begonnen te verbeteren, net als zijn lichaam. Hij ‘liet de kanker zijn leven helen’.
Sophie laat ook ‘de kanker haar leven helen’. Niet alleen verkondigt ze in dit prachtig geschreven boek haar boodschap van hoop, ook is zij het levende bewijs ervan. Ik weet zeker dat je geïnspireerd zult raken door haar aanwijzingen over hoe je kanker kunt veranderen van een crisis in een reis. Al lezende ga je van Sophie houden en ga je haar vertrouwen, omdat ze open is over haar ervaring van haar leven met kanker. Bij het omslaan van de pagina’s krijg je het gevoel dat ze je hand vasthoudt terwijl jij de helende stappen zet op jouw reis.

dr. Francisco Contreras,
hoofd van het Oasis of Hope-ziekenhuis
in Tijuana, Mexico

uit Dansen met verdriet van Sophie Sabbage.

Kun je winnen, zelfs als je verliest? In oktober 2014 werd er bij Sophie Sabbage longkanker vastgesteld. Dansen met verdriet verhaalt over de manier waarop zij omgaat met angst, woede, ontkenning en verdriet. Sophies vastberadenheid om in plaats van het gevecht de dialoog met haar ziekte aan te gaan is de basis voor wat zij ‘kankerfluisteren’ is gaan noemen: naar de kanker luisteren, ervan leren en je eigen reactie erop vormen. Sophie biedt lezers een compleet nieuwe manier van naar de ziekte kijken, zowel mentaal als praktisch.

Sophie Sabbage studeerde Engelse literatuur en psychologie en werkt tegenwoordig als blogger, spreker en coach. Ze heeft na haar eigen diagnose een ‘Cancer Whispering’-community opgezet, waarin mensen elkaar helpen de ziekte te begrijpen en ervan te leren. Ze woont met haar man en dochter in Kent.

Reageer op dit bericht
Dansen met verdriet
De nieuwe Paula Hawkins – In het water

Dé bestseller van deze zomer!

Sluiten Bestel nu!