Gastblog Kati Hiekkapelto

12 januari 2016

Schreeuwende zeemeeuwen. Duizenden wilde ganzen, eenden en kraanvogels die zich op de velden verzamelen voordat ze naar het zuiden trekken. Stille bossen vol bessen, paddenstoelen en wilde dieren. Herfstwind. Groen wordt geel en rood, de blaadjes vallen, de natuur maakt zich klaar voor de winter. Mijn eiland is omringd door zee. Kalme en stormachtige zee, elke dag een andere kleur en gemoedstoestand. Mijn gemoedstoestand.

Ik ben Kati Hiekkapelto; schrijfster, punkzangeres en kunstenares.

Ik woon op een eiland genaamd Hailuoto in de Botnische Golf in een noordelijk deel van Finland, in een boerderij die bijna 170 jaar oud is.

Mijn debuut
De Nederlandse vertaling van mijn eerste boek heet De kolibrie. Het is een misdaadroman over een jonge politieagente, Anna Fekete, die in een noordelijk deel van Finland woont, in een fictief naamloos stadje aan zee. Anna komt oorspronkelijk uit voormalig Joegoslavië. Samen met haar moeder en oudere broer vluchtte ze tijdens de Joegoslavische burgeroorlog naar Finland toen ze tien was. Etnisch gezien is ze Hongaars. Er woont nog altijd een relatief grote Hongaarse minderheid in Servië en Anna’s geboorteplaats is Magyarkanizsa, een plaats die echt bestaat.

Anna begint aan haar nieuwe baan als rechercheur na jarenlang bij de politie gewerkt te hebben. Het is niet altijd gemakkelijk om een vrouw te zijn in een door mannen gedomineerde werkomgeving, en als allochtone vrouw is het soms nog moeilijker. Anna krijgt veel te maken met vooroordelen, vooral van haar partner Esko, een blanke, conservatieve doorsnee-Fin van middelbare leeftijd met een alcoholverslaving.

Op een afgelegen pad langs de zee wordt een hardloopster gevonden die is doodgeschoten met een geweer. De politie vindt een ketting in haar zak. Het is een amulet van een oude Azteekse god, de god van de dood. Als er nog een hardloper wordt gevonden met dezelfde amulet in zijn zak, vreest de politie dat een seriemoordenaar in de buurt rondwaart.

In dezelfde periode belt een jong Koerdisch meisje het alarmnummer. Ze zegt dat haar vader haar wil vermoorden, maar later ontkent ze alles. Anna vermoedt dat er sprake is van geweld uit eerwraak en zelfs als de politie het onderzoek moet staken, blijft ze in haar eigen tijd de familie in de gaten houden. Anna begint slaapproblemen te krijgen en symptomen van een burn-out, en moeilijkheden op haar werk en in haar privéleven. Dat ze te veel rookt en drinkt, en niet meer regelmatig sport, helpt ook niet mee.

Serie
De kolibrie is het eerste deel van een serie rondom Anna Fekete. Het tweede boek kwam afgelopen februari uit in Finland. Ik hoop dat het ook in het Nederlands vertaald zal worden! Het verhaal gaat over illegale immigranten, drugs, bendes, de mogelijkheid en onmogelijkheid om terug naar huis te keren; hoe kansen zo enorm en op zo’n oneerlijke manier verschillen voor mensen.

Mijn interesses als auteur
Waar ik als auteur vooral in geïnteresseerd ben zijn onderwerpen als immigratie, minderheden, een buitenstaander zijn, je moedertaal vergeten, racisme en mensenrechten.

Mijn masterscriptie ging over racistisch pesten onder jonge immigranten in Finland, en ik heb als docente gewerkt in speciaal onderwijs voor immigranten.

Ook privé heb ik veel te maken met buitenlanders. Ik heb in Servië gewoond, in Anna Feketes Hongaarse geboortestad, en ik spreek vloeiend Hongaars. De genoemde thema’s zijn mij dus bekend, hoewel ik tot de meerderheid behoor en dus ook deel uitmaak van het onderdrukkende systeem. Als kunstenaar voel ik mij echter verplicht om een stem te geven aan degenen in onze samenleving die nog stemloos zijn. Misschien is dat een van de redenen waarom ik misdaadverhalen ben gaan schrijven. In Scandinavië worden in misdaadromans van oudsher standpunten ingenomen met betrekking tot sociale problemen. Mijn achtergrond als punker sluit hierbij aan. Sinds mijn twaalfde ben ik al een soort activist. Ik wil mijn lezers over iets meer aan het denken zetten dan alleen wie de moord heeft gepleegd.

De belangrijkste reden voor mij om te schrijven, echter, is passie. Schrijven is een innerlijke drang, ik kan er niet omheen. Het is mijn manier van nadenken, ademhalen, overleven, scheppen, lijden, genieten, leven. Schrijven is mijn bos, mijn zee.

Klik hier voor meer informatie over De kolibrie.

Reageer op dit bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reacties
Op 2016-02-17 20:22:14 schreef Garré Linda:

De kolibrie was een heel mooie thriller, laat de volgende maar komen !

Op 2016-02-17 16:47:17 schreef Nel Crea:

Ken deze auteur nog niet, wel wat recensies over het boek en het ziet er goed uit. Ben benieuwd geworden.

Op 2016-01-21 19:14:09 schreef Kati Korver:

Auteur is mij onbekend. Maar als ik de samenvatting lees van 'de Kolibrie' is het zeker de moeite waard om het te lezen. Ik ben zeer gecharmeerd van Scandinavische schrijvers. En dan nog wel één met dezelfde voornaam :-)

Op 2016-01-19 19:28:09 schreef Dijckmans Theo:

Ik kende de auteur niet maar ik ga zeker dit boek lezen.

Op 2016-01-17 19:29:44 schreef Ingrid Haak:

Heb het boek pas gedownload en heb nu al na 5 hoofdstukken het gevoel dat ik het boek in 1 adem wil uitlezen. Ben zeer benieuwd naar meer boeken van deze schrijfster ook omdat ze Finland een stukje dichterbij brengt.

Op 2016-01-14 18:20:34 schreef Hilma:

Leuk om dit te lezen, vooral omdat ik voor de chicklit.nl leesclub dit boek mag lezen. ik vind het altijd erg interessant om meer over een auteur te lezen.

Op 2016-01-14 14:03:38 schreef Guido Goedgezelschap:

Een leuke auteur met heel wat kwaliteiten. Ik ben zeer benieuwd naar dit boek Kati, ik ga het zeker lezen!