Black Eyed Susans

20 april 2016

Dat omslag… die titel… Toen ik het boek voorbij zag komen op Goodreads in augustus vorig jaar, viel mijn oog er direct op. Dat opvallende omslag met al die mooie gele bloemetjes. En dan de titel, Black Eyed Susans. Ik moest direct denken aan onze acquirerend redacteur thrillers Susan Sandérus. Zou zij dit boek kennen? En was het wat voor onze lijst? Ik mailde haar en tot mijn verbazing kreeg ik snel een mail terug dat het boek toevallig nét die week geacquireerd was door de uitgever, Steven. Een fijn vooruitzicht, dat we dit boek zouden gaan uitgeven. En nu is het zover, deze week is Black-Eyed Susans in het Nederlands verschenen. Inderdaad, met de Engelse titel, want de Nederlandse vertaling van deze bloemen; ruige rudbeckia, klinkt toch iets minder aantrekkelijk.

Black Eyed Susans gaat over Tessa Cartwright. Op zestienjarige leeftijd werd ze te midden van de stoffelijke overschotten van drie andere slachtoffers gevonden op een akker vol goudgele bloemen, Black-Eyed Susans. Door haar getuigenis belandde de dader in de dodencel. Althans, dat dacht ze…

Lees de eerste zinnen uit het boek en je wilt verder lezen:

Er zijn tweeëndertig uur van mijn leven kwijt. Mijn beste vriendin, Lydia, zegt dat ik me die uren moet voorstellen als oude kleren achter in een donkere kast. Ogen dichtdoen. Deur openmaken. Dingen verplaatsen. Zoeken. De dingen die ik me wél herinner, zou ik liever niet meer weten. Vier sproeten. Ogen die niet zwart zijn, maar blauw, wijd open, vijf centimeter van de mijne af. Insecten die aan een gladde, zachte wang knagen. Het geknars van de aarde tussen mijn tanden. Die gedeelten herinner ik me. Het is mijn zeventiende verjaardag en de kaarsjes op mijn taart branden.

Je wilt verder lezen nu toch? En ik kan ook alvast verklappen dat het einde een geweldige twist heeft die ik in elk geval niet zag aankomen.

Veel leesplezier!

Reageer op dit bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *